Π.Μ.Σ. pmu@pmu.gr

Απαιτούμε ουσιαστικά μέτρα στήριξης

για το σύνολο του κλάδου μας.

Οι εξαγγελίες της κυβέρνησης για τα έκτακτα μέτρα στήριξης του εισοδήματος των εργαζόμενων βρίσκονται πολύ πίσω από τις πραγματικές ανάγκες των εργαζόμενων του κλάδου μας και αφήνουν πολλά ερωτηματικά αναπάντητα σε σχέση με το ποιους εργαζόμενους θα περιλάβουν, αλλά και με το χαρακτήρα της ενίσχυσης δηλαδή τι ποσό θα είναι, εάν θα δοθεί εφάπαξ ή για όλο το διάστημα της πανδημίας, εάν θα είναι ενιαίο για όλους τους εργαζόμενους.

Ο κλάδος μας πριν χτυπηθεί από τον κορωνοϊό έχει τσακιστεί από την υποαπασχόληση, την ανακύκλωση της ανεργίας, την δουλειά χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, χωρίς σταθερό μισθό και χρόνο εργασίας, αποτέλεσμα της αντεργατικής πολιτικής της σημερινής κυβέρνησης αλλά και όλων των προηγούμενων. Συνεπώς το πρόβλημα του κλάδου μας δεν περιορίζεται σε μέτρα αντιμετώπισης των επιπτώσεων από την πανδημία αλλά απαιτούνται συνολικά αποφασιστικά μέτρα έχοντας υπόψη πως ήδη μεγάλο μέρος του κλάδου βρίσκεται αντιμέτωπο με την ανεργία, τη φτώχεια και τη πείνα, ενώ άμεσα κινδυνεύει να βρεθεί σε αυτή την κατάσταση η συντριπτική πλειοψηφία που δεν διαθέτει εναλλακτικές πηγές εισοδήματος.

Εκτιμούμε πως βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή κατάσταση με απρόβλεπτες συνέπειες σε βάρος των εργαζόμενων και των οικογενειών τους, η οποία κλιμακώνεται από μέρα σε μέρα, από στιγμή σε στιγμή κυριολεκτικά. Επάνω σε αυτή την πραγματικότητα οι κυβερνητικές δηλώσεις που προσπαθούν να δημιουργήσουν τεχνητό κλίμα αισιοδοξίας, πως δήθεν «είναι θέμα δυο εβδομάδων», πως «ήδη υπάρχει αποκλιμάκωση», είναι επικίνδυνα εκτός πραγματικότητας, προσπαθούν να ροκανίσουν τον χρόνο, να βάλουν τους εργαζόμενους για ακόμα μια φορά σε θέση αναμονής.

Η κυβερνητική διευκρίνιση πως τα μέτρα αφορούν εργαζόμενους στις επιχειρήσεις που έκλεισαν λόγω των έκτακτων μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας, εκ των πραγμάτων αποκλείει την μεγάλη πλειοψηφία των συναδέλφων στο ελεύθερο επάγγελμα καθώς τα περισσότερα μαγαζιά έκλεισαν πριν τα έκτακτα μέτρα λόγω πτώσης του τζίρου, ενώ ακόμα και σε αυτά που έμειναν ανοιχτά μέχρι την έκδοση της σχετικής Υπουργικής απόφασης δεν φαίνεται πως απολύουν τους εργαζόμενους, αποτέλεσμα και αυτό της μη ύπαρξης Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στο χώρο μας. Υπενθυμίζουμε πως η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας για τους μουσικούς στα νυχτερινά κέντρα και τους χώρους εστίασης προέβλεπε πως ο εργαζόμενος δουλεύει με βάση την χειμερινή ή θερινή σεζόν και πως σε περίπτωση απόλυσης πριν το τέλος της σεζόν ο εργοδότης ήταν υποχρεωμένος να του καταβάλει όλα τα ημερομίσθια μέχρι και την τελευταία μέρα της σεζόν.

Μια άλλη πλευρά του ίδιου προβλήματος, της μη ύπαρξης Συλλογικής Σύμβασης είναι η τεράστια απόσταση ανάμεσα στην πραγματική εργασία και αυτήν που δηλώνεται από τους εργοδότες προς το κράτος, η οποία αφορά τόσο τις ώρες και ημέρες απασχόλησης όσο και το ύψος αλλά και την φύση του μισθού. Συγκεκριμένα οι εργοδότες, προκειμένου να πληρώνουν λιγότερο για την ασφάλισή μας, αλλά και για να μην έχουν ευθύνες απέναντί μας, συνήθως δηλώνουν λιγότερες μέρες και ώρες απασχόλησης από τις πραγματικές, ενώ ως ημερομίσθιο δηλώνουν το κατώτερο που υπολογίζεται από το τεκμαρτό ένσημο ή ακόμα και το κατώτατο ωρομίσθιο των 5 ευρώ! Συνεπώς η συζήτηση για το ποιοι εργαζόμενοι θα ενταχθούν σε αυτά τα έκτακτα μέτρα θα γίνεται εξαρχής επάνω σε μια ψεύτικη διαστρεβλωμένη εικόνα για την οποία οι μόνοι που δεν έχουν ευθύνη είναι οι εργαζόμενοι, αντίθετα είναι ευθύνη των εργοδοτών και κυρίως των κυβερνήσεων οι οποίες δημιούργησαν αυτή την εργασιακή ζούγκλα στην οποία ματώνει ο κλάδος μας όπως και όλοι οι εργαζόμενοι.

Πέρα από όλα αυτά υπάρχει ήδη συσσωρευμένη πείρα από προηγούμενες εξαγγελίες τόσο της τωρινής όσο και προηγούμενων κυβερνήσεων απέναντι στους εργαζόμενους. Εξαγγελίες οι οποίες ενώ εξαρχής είναι κάτω από τις πραγματικές ανάγκες, στη πορεία υλοποίησής τους αποδεικνύεται πως δεν αγγίζουν καν το πρόβλημα. Τέτοιες π.χ. ήταν οι εξαγγελίες για την αποκατάσταση των θυμάτων από τις τραγωδίες στο Μάτι, την Μάνδρα και άλλες παλιότερες.

Σταθερή επιδίωξη της εκάστοτε κυβέρνησης είναι η δημιουργία κλίματος αναμονής στους εργαζόμενους, πως δήθεν κάτι έχουν να λάβουν, και στο μεταξύ προχωράει στο φουλ η αντεργατική επίθεση.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως δεν συζητιέται καν από πλευράς κυβέρνησης η αναστολή των υποχρεώσεων των εργαζόμενων προς την εφορία, τις τράπεζες, η αναστολή πλειστηριασμών και κατασχέσεων περιουσιακών στοιχείων, για να μπορέσουμε να πάρουμε μια ανάσα. Αυτά θεωρούνται αδιαπραγμάτευτα, δημιουργούν «ανεπίτρεπτες δημοσιονομικές παρεκκλίσεις».

Στον αντίποδα, οι εξαγγελίες για την στήριξη των επιχειρήσεων είναι πολύμορφες, εντελώς συγκεκριμένες και επιβαρύνουν τους εργαζόμενους είτε άμεσα (με δικαιολόγηση βλαπτικών μεταβολών στα εργασιακά δικαιώματα μέχρι και απελευθέρωση των απολύσεων), είτε έμμεσα με διευκολύνσεις σε ΦΠΑ και ασφαλιστικές εισφορές. Η ενιαία «οριζόντια» αντιμετώπιση της κυβέρνησης, σχετικά με τις ρυθμίσεις για τις φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις των επιχειρηματικών ομίλων, των μικρών επιχειρήσεων και των αυτοαπασχολούμενων  διευκολύνει με αφορμή την κρίση να καθαρίσει η «αγορά» από τους μικρούς σε όφελος των μεγάλων. Η επαπειλούμενη καταστροφή χιλιάδων μικρών επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στον κλάδο μας (ταβέρνες-μεζεδοπωλεία, μικρά ωδεία) ωφελεί τη μεγάλη εργοδοσία ενώ για τον κλάδο μας σημαίνει εκτόξευση της ανεργίας.

Πρέπει να πούμε αποφασιστικά «Ως εδώ». Δεν μπορεί εμείς που από τη δουλειά μας παράγονται τα πάντα να αντιμετωπιζόμαστε σαν ζητιάνοι και αυτοί που κερδίζουν από τη δική μας δουλειά να έχουν τον πρώτο λόγο. Δεν ζητάμε ελεημοσύνη από καμία κυβέρνηση, ζητάμε το δικαίωμά μας να στηριχθούν όλοι οι εργαζόμενοι του κλάδου μας σε μια κατάσταση όπου δεν μπορούμε να εργαστούμε για λόγους που δεν σχετίζονται με την θέλησή μας. Αυτή είναι η βάση επάνω στην οποία διαμορφώνουμε το πλαίσιο αιτημάτων προς το Υπουργείο Εργασίας και συνολικά την κυβέρνηση.

Πέρα από την διεκδίκηση απέναντι στο κράτος είναι σημαντικό να στηρίξουμε στο βαθμό που μπορούμε τους πιο ευάλωτους συναδέλφους, κόσμο που ήδη αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα. Η στήριξη αυτή δεν έχει καθόλου φιλανθρωπικό χαρακτήρα, ούτε αποτελεί έκπτωση από την διεκδίκησή μας. Ακριβώς το αντίθετο, σημαντικό μέρος της προσπάθειας οργάνωσης του κλάδου μπροστά στην διεκδίκηση των αιτημάτων μας είναι και η έκφραση της γνήσιας ταξικής αλληλεγγύης ανάμεσα στους εργαζόμενους.

Σε αυτό το πλαίσιο ανακοινώνουμε την δημιουργία Επιτροπής για την αλληλεγγύη στην οποία καλούμε να απευθυνθούν όλοι οι συνάδελφοι, να αναφέρουν ότι πρόβλημα υπάρχει και να στηρίξουν την δράση του σωματείου μας. Επικοινωνία απευθείας με τους συναδέλφους της Επιτροπής 6946-931-918 (Αργύρης Νικολάου) και 6947-091-762 (Αλέξανδρος Κεντρής).

Για το Δ.Σ.

            Ο Πρόεδρος                                       Ο Γ. Γραμματέας

Βασίλης Παρασκευόπουλος                    Κώστας Σταυρόπουλος